Een nieuwe regering, een nieuw beleid. Of beter gezegd een aangepast beleid of nog beter gezegd het waar maken van gedane beloftes. Want die moeten nu eenmaal worden ingelost. Had het oude kabinet nog een zwak voor de roker. Het nieuwe kabinet wil de roker zo rap mogelijk uit de hotels, restaurants, cafés en in de toekomst zelfs het land verbannen. De nieuwe minister van volksgezondheid, Ab Klink, laat er duidelijk geen gras over groeien. Zijn excellentie de heer Klink laat dit in klare taal weten en is van plan de overgebleven rokerige ruimtes voor de longen van de roker weg te maaien. Er schijnen al vergevorderd plannen klaar te liggen om van Rottumerplaat een rokersgebied te maken. En de rest van Nederland voor eens en altijd rookvrij te maken.

De lokale VVV is met de herstructurering van Rottumerplaat erg in haar nopjes. Tjeerk van de Veer, voorzitter van de VVV, heeft zich tegen de lokale krant van Schiermonnikoog laten ontglippen dat, mocht het project doorgaan, dit de toeristisch trekpleister van Rottumerplaat wordt. Samen met het college van B&W heeft hij een tien stappenplan ontwikkeld om deze melkkoe tot de laatste druppel uit te melken. “Rottumerplaat bezit nu eenmaal geen brandaris zoals op Terschelling” maar met de komst van zoveel zware brandaris rokers verwacht de voorzitter van de VVV dat Rottumerplaat bij het vallen van de schemering tientallen malen feller zal op licht dan het eiland van de brandaris. Tevens stelt Tjeerk van de Veer dat de rookpluim die de rokers tesamen aanstichten wel eens waar te nemen zou kunnen zijn op google earth, “als het niet te bewolkt is, natuurlijk”. Om de rokers die het eiland gaan bevolken goed te voorzien in hun dagelijkse behoeft, zullen verschillen containerschepen aanmeer in de haven van Rottumerplaat en aldaar een tussenstop maken om de pakjes, sloffen en containers sigaretten te lossen. De faciliteiten van de haven zijn hiervoor nog niet in orde, diverse aannemers gaan er zorg voor dragen dat voor 10 maart 2009 de haven de extra capaciteit aan kan. Diverse boeren hebben aangeboden om op hun land bungalows te bouwen om de rokers te huisvesten, het bungalowpark krijgt de naam “De Jerez”. Het park ontleent zijn naam aan Rodrigo de Jerez. Hij introduceerde op 6 november 1492 roken in Europa en wordt beschouwd als de eerste Europese roker. Een boer die niet met naam wil worden genoemd, heeft het plan opgevat om zijn akkers waarop hij nu andijvie, boerenkool en bieten verbouwt om te toveren tot een grote tabaksplantage. “De as die de rokers verspreiden maakt de grond erg vruchtbaar, daarbij zorgt de droge rokerslucht voor de ideale conditie om tabak te verbouwen”. Tjeerk van de Veer stelt dat op Rottumerplaat de beginjaren van het roken weer hoogtij zullen vieren. Rond 1945 was het een heel normaal en vriendschappelijk gebaar om een 14-jarige jongen een 'cigaret' te presenteren met de vraag "rook jij al?" Bioscopen, bussen, trams en treinen waren voorzien van asbakken. Met de tijd hoopt Rottumerplaat deze gloriedagen te doen herleven. Rottumerplaat dient een geheel zelfvoorzienend staat te worden. Rokers kunnen in de verschillende tabakszaken, rookvolle cafés en winkels werken. Daarbij kunnen de mondige rokers de toeristen rondleiden langs de aan het vasteland zo zeldzame roker. De VVV denkt erover om bussen, safariauto`s en rondvaartboten in te zetten om de toeristen in goede banen langs rokerige bezienswaardigheden en vrij uit paffen inwoners te leiden. Zodat de roker in zijn natuurlijke habitat kan worden aanschouwd zonder hen te storen in hun dagelijkse bezigheden. De burgmeester van Rottumerplaat, kon het niet laten om te verklappen dat in 2009 men Rottumerplaat omdoopt tot Rokerigeplaat.

Als roker voel ik me al jaren getild. Nou, misschien is bestolen een beter woord, het klinkt in ieder geval beter. Als je getild wordt, heb je het niet door. Niet gelijk althans. Getild worden geeft een naardere smaak ik de mond dan een pakje Belinda sigaretten, of bestolen worden. Diefstal vindt zijn oorzaak vaak in armoede, drugsmisbruik en andere kantzaken aan de onderrand van de samenleving. Nu voelt u zich misschien dagelijks getild door uw vrouw, baas of buurman. Maar dat heeft waarschijnlijk met uw tekortkomingen te maken als man, medewerker of buurman. Ik als roker voel me ook dagelijks getild, maar dat komt niet door mijn eigen tekortkomingen. NEE, door de sigarettenautomaat. Als roker kom je ze tegenwoordig overal tegen, in de kroeg, snackbar, tennisclub, treinstation, voetbalstadion, buurtsuper, overdekt winkelcentrum en poolhal. Vreemd eigenlijk omdat je in zestig procent van deze gelegenheden niet een bijzonder gelegen sigaretje mag ontsteken. Het zou toch raar zijn als je een koud biertje besteld en de barman zegt: “Ja hallo, wil je die alcoholische consumptie ff buiten opdrinken!” in de kou, ja. Maar ja, met dat bijltje heb ik hier op de site al vaker gehakt.  

Ik erger me de laatste tijd ernstig aan die rotte automaat, niet dat die automaat nu zo erg zijn, Die hangt aan elkaar van wat verhard plastic, aluminium, printplaten, led`jes, bedrading en wat bitjes en bytjes. Je kunt er wel boos op worden en de kast een corrigerende tik verkopen, maar daar zijn machines totaal ongevoelig voor. Ze doen immers gewoon hun werk, geld eten en sigaretten uit floepen. De mens achter de automaat frustreert mij al enige tijd. Achter elke goede automaat staat een goed mens en achter elke slechte automaat staat een nog veel slechter mens. Punt een: de age-cion, deze geperforeerde muntjes bevinden zich altijd zover mogelijk weg van de automaat (lees: loop naar de bar voor een muntje). Punt twee: de automaat wisselt niet (Lees: loop even naar de bar voor wisselgeld). Punt drie: bij een te groot hoeveelheid aan klein geld, stuivers, dubbeltjes en bijna kwartjes, verliest de automaat na het inwerpen van en aantal muntjes zijn geduld en net voordat je de knop wil indrukken die jouw favorieten sigaretten doen ontsnappen uit de buik van de automaat kletteren in plaats daarvan de muntjes weer uit de automaat, en je bent weer terug bij af. Of je moet je kleinigheid aan geld omwisselen voor wat groter geschut(Lees: loop even naar de bar). Er zijn erger dingen in de wereld dan heen een weer pendelen tussen een automaat en een bar. Ik weet dat er mensen zijn die zich druk maken over de dreiging van terreur en dat er zelfs in Nederland angst heerst voor een aanslag. Nou ik weet nog wel iets wat zij zonder tegenspraak van ondergetekende kunnen laten exploderen of imploderen, dat laat ik geheel aan de specialist over. Iemand die zijn vak verstaat, dit in tegenstelling tot te bedenker/scheper van de sigarettenautomaat. Tegenwoordig gooi ik twee ronde munten van twee euro met twee krachtige wijsvinger bewegingen in de automaat, als toetje gooi ik er nog age-cion achteraan. Die twintig cent wisselgeld zie ik niet meer terug, ik hoef het ook niet terug. Misschien kunnen ze voor dat geld dat elke dag overblijft in de automaat een beter modelletje produceren.  

Het schijnt dat je met je chipknip vrij snel de automaat op de knieën krijgt, maar helaas de chipknipautomaat bij de bank om de hoek had deze dag weer eens een storing.

Hier op deze plek heb ik vaak en luidruchtig een positieve rokersgedachte geventileerd. Maar ik ben van mening dat de tijd rijp is om de hand in eigen boezem te steken. Om alle niet-rokers en helaas ook de antirokers gelijk te geven. Ja mensen, aliens en andere wezens met een Internet aansluiting u leest het goed. Ik wil u graag een kijkje gunnen in de verstikte hersenpan van de roker. Rokers zijn namelijk leugenachtige en naargeestige mensen. Bietsen, gappen, pikken, snaaien en jatten zijn termen die kleven aan een roker als de rook die aan de roker kleeft. Bij een potje scrabble zijn dat ook vast de eerst woorden die een roker op het spelbord plant, ongeacht de woordwaarde of letterwaarde. Kleptomanie zijn ze vergeten op de zijkant van het pakje sigaretten te zetten, KLEPTOMANIE 6, 66 mg. Waarom deze zware aantijging? Omdat het waar is. Rokers kunnen nu eenmaal niet van elkanders rokersgereedschap afblijven.  

Zoals ik al eens eerder op deze site schreef is de aansteker de aanstichter van vele rokersvete`s. Vete`s die terug te voeren zijn naar de uitvinding van de aansteker in de 18^e eeuw, de tijd van de VOC en de ontdekkingsreizen.   Er werden in die tijd niet alleen veldslagen beleeft op de zeven grote zeeën en nieuw ontdekte continenten. Maar ook op microniveau kon het wel eens hommels zijn. Als het kanon gericht stond op een groep gezellige inboorlingen greep de kapitein haastig in de broekzak, opzoek naar de ontlichter van de donderslagen en ellende. Maar helaas Hendrik-jan de dekknecht had de nieuwe vlammer van de kapitein vast alweer eigen gemaakt. Waarschijnlijk volgde hij iets te goed het voorbeeld van zijn kapitein op, door iets te pakken wat niet van hem was. Iets wat wij Nederlanders nog steeds graag doen, alsof het in onze genen zit, en dan vooral van de rokers. Niet alleen de aansteker maar ook de sigaret zelf is een geliefd diefstal object onder rokers. Onder het mom van mijn peuken zijn op, mag ik er een van jou? Zo zijn er ook personen die zonder blikken of blozen op straat op je afstormen met het verzoek of je nog een resterend peukje hebt om ze uit de brandt te helpen. Natuurlijk help ik iedereen graag aan een enkeltje over de rokerssnelweg en zie ik graag hoe de luchtwegen richting de longen worden geasfalteerd onder een prachtige zwarte laag teer. Ik leef al jaren met de regel van een sigaret voor een vreemde per dag. Mocht jij de tweede zijn die bij mij een peukje komt bietsen dan blijft de koektrommel dicht. Dit geldt natuurlijk niet voor vrienden, familie en kennissen, daar heb ik het beste mee voor en voor hen blijft de koektrommel gewoon lekker openstaan. Om de simpele reden dat je bij hen ook altijd terecht kunt voor een gezellig paffertje. Maar af en toe zijn de verhoudingen wat scheef verdwijnen er uit jouw pakje sigaretten toch wat sneller sigaretten. Of is die ene vriend toch net iets te vaak zijn sigaretten vergeten. En tja, het blijft toch een verslaving en wij blijven toch verslaafde dus kan het er wel eens lelijk aan toe gaan als er sigarettenschaarste aanbreekt op een feestje. Ik ken chronische rokers die de asbak checken op nog enigszins rookbare sigaretbuts, andere die opzoek gaan naar her en der verspreide sigarettenpakjes naar een peuk om op te offer aan de rookgoden, hoezo? Verslaaft? Maar de professionele CO1-verslaafde is op dit geneuzel natuurlijk voorbereid, een reserve pakketje veilig opgeborgen in de binnenzak. Of wat ook nog een mooie smoes is om een peukje te gappen: “ik heb ook wel zin in zo`n light sigaretje”. Natuurlijk!, vuurtje? Oh nee je hebt de mijne nog. Niet dat dit echt onder stelen valt, het is meer bietsen. Het is natuurlijk niet de schuld van de roker dat hij wordt aangezet tot dit soort gedrag, het is de schuld van de minister van volksgezondheid en welzijn. Deze oppersouteneur van de schone lucht vraagt zoveel voor een pakje rookplezier dat hij de roker wel aanzet tot diefstal. Nou, nee hoor. Als een roker toch al een dief is, dan is het van de schone lucht. Nou die schone lucht kan mij gestolen worden.

De NS doet de laatste tijd erg zijn best om het de roker steeds lastiger te maken om aan zijn trekken te komen. Zoals u vermoedelijk wel weet zijn er sinds een tijdje van die mooie rookpalen, met de nadruk op rook, op de stations. Deze palen zijn er geplaatst om het rooktuig enigszins onder de knie te houden. De NS probeert de niet-rokers koortsachtig gescheiden te houden van de sigarettenrokers en half zware shagdraaiers. Allemaal leuk, maar niet echt bevorderlijk voor de intergratie van de roker. Nog even en we worden allemaal in een weide in Flevoland geplaatst. Zo van, ga hier maar lekker roken. Ik kan het niet laten om te schrijven; de roker is steeds vaker de sigaar of daar in die weide is het spreekwoordelijke haasje misschien beter. De NS neemt alvast een voorschot op dat idee.  

Rustig op de trein wachtend hoorde ik het welbekende ding dong door de speaker galmen. Het ding dong geluid wijst meestal op een vertraging hier of daar. Maar deze keer werd het ding dong gevolgd door een strenge dame die op ferme toon duidelijk maakte dat roken allen is toegestaan bij de rookpaal binnen een straal van drie meter. Ja drie meter, elke kaartjesknipper loopt nu ook met een meetlat rond om te controleren of je niet toevallig drie en een halve meter van de paal bevindt. De NS moet ergens een lijn trekken. En dat ben ik helemaal met ze eens. Tot hier en niet verder, ik heb het helemaal gehad met de NS, mijn aansteker hield er spontaan mee op. Gelukkig heeft elke voorbereide roker altijd nog een reserve vlammer op zak. Op zo`n dertig meter afstand van de rookpaal, ruw geschat. Ik zag geen controleur met meetlat dus ik kan de precieze afstand niet zeggen. Ik zag überhaupt geen mensen om me heen, ik stond heerlijk in de buiten lucht te paffen. Niemand die last van mij had, tenzij god persoonlijk de hemel deed opentrekken en mij met een donderpreek duidelijk zou maken waar ik godverdomme wel niet me bezig was! “Jongeman, regels zijn regels!” maar ja waarschijnlijk was god van dit nieuwe gebod nog niet op de hoogte, anders had hij het wel in zijn grote boek vermeld. Of degene die hem op de hoogte houdt van onze aardse regels stond nog op zijn trein te wachten op spoor vijf. Vroeger in de gouwe ouwe tijd kon je nog in de trein roken. Ik snap dat mensen last kunnen hebben van rook en dat er daarom niet meer in de stoomtrein mag worden gepaft. Elke roker heeft hier respect voor en ontlicht zijn peukje daarom niet te dicht bij mensen waarbij geen rook uit hun mond en huid komt. Dat gaat al maanden, jaren en eeuwen goed. Maar als je de rokers gaat behandelen als kleine kinderen dan houdt het wederzijdse respect een keer op. Er zitten mensen bij de NS die gestopt zijn met nadenken en maar regels blijven bedenken en dan zijn er weer medewerkers die zorgen dat de regels worden nageleefd zonder ook maar een minuut na te denken. Zwart rijden in de trein kost u 35 euro boete, niet binnen de straal van drie meter roken bij de rookpaal kost u 50 euro boete. Ik weet niet wat erger is: iemand die gratis gebruik wil maken van het openbaar vervoer of iemand die op veilige afstand een peukje ontlicht.

De roker is de laatste tijd toch al vaker de spreekwoordelijke “Lul” overal waar de situatie zich goed leent voor het ontlichten van een sigaretje. Prijkt wel een bordje van tien bij achten een halve centimeter met de uiterst deprimerende tekst: ROKEN VERBODEN. Het bordje is vaak ook nog eens opgeleukt met een illustratie, ter verduidelijking?!. Als het wegpesten van rokers uit openbare gelegenheden een olympische sport was geweest dan had de Nederlandse overheid zeker goud gewonnen. Maar helaas, het is geen spelletje het is de realiteit. Wat wel alle elementen van een spelletje bevat, is het kopen van een pakje sigaretten. Op deze schijnbaar mooie zwembroeken en bikinidag had ik mijn laatste pakje sigaretten soldaat gemaakt. De ontluisterende aanblik van mijn lege pakje sigaretten kon maar een ding betekenen; een gang naar de dichtst bijzijnde sigarettendealer. In mijn geval was dat de plaatselijke supermarkt, waarvan ik hemelsbreed zo`n vijfhonderd meter was verwijderd. Met de welbekende tekst “Ik ga ff peuken halen” begaf ik me richting de plek waar spoedig al mijn nicotine vragende ingewanden aan hun trekken zouden komen. Niet dus, In ieder geval niet spoedig. Bij servicebalie aangekomen vroeg ik aan de dienstdoende juffrouw om een pakje sigaretten “sorry meneer, sigaretten moet U in de winkel betalen en dan kunt U bij mij op vertoon van het bonnetje de sigaretten in ontvangst nemen”, “Okay?”. Lichtelijk verbaasd door dit op zich omslachtige spelletje(de regels zijn nog niet duidelijk bij alle spelers) begon ik aan mijn beurt. Na de draaipoortjes snel en soepel gepasseerd te hebben, bevond ik me aan het begin van het grote sigaretten spel. Een groot bord met de tekst kassa gaf de juiste richting als een windroos, zou ik dit spel toch binnen olympische recordtijd afsluiten? Helaas, Verkeerde afslag. Om bij de kassa te komen moest ik via gangpad acht en niet via gangpad negen. Eindelijk bij de kassa aangekomen moest ik het volgende mysterie oplossen, “welke kassa neem ik?”. Over deze keuze moest ik even diep nadenken. Kassa drie en zeven zagen er veelbelovend uit. Maar bij kassa drie stond een oudere vrouw, “dat duurt lang”. Bij kassa zeven een vrouw met drie kinderen, “dat kan vervelende worden”, warmte en kinderen levert altijd veel lawaai op en dat kan ik nu niet gebruiken. Ik moet mijn hoofd erbij houden voor je het weet wordt je van het grote supermarktganzenbord afgedonderd en kan je weer bij startpoortjes beginnen. Dan maar naar kassa vijf, drie mensen van in de dertig voor me met gemiddeld vijf artikelen aan boodschappen, dit gaat goed komen. Al het kassaonheil zoals kassarol op, artikel scant niet, wisseling kassameisje en pinautomaat die niet doet wat hij hoort te doen werden mij bespaard. Eindelijk met nog twee gooien van de dobbelstenen te gaan, zag het hier binnen in deze superkoelkast bijna net zo zonnig uit als dat het buiten deed. Als het lot van de dobbelsteen mijn gunstige gestemd was kon ik zo op mijn eindbestemming uitkomen. Aan de kassa bestel ik mijn favoriete pakje sigaretten, betaalde netjes en gepast. Hierdoor mocht ik zowaar twee plaatsen opschuiven naar de servicebalie. Aan de vrouw achter de toonbank stelde ik de zelfde vraag als een goede twaalf minuten geleden. Het spel was inmiddels in de fase van het ruilen van bezittingen. De vriendelijke baliemedewerkster was waarschijnlijk nog niet zo bedreven in het onderhandelen. Ze wilde wel, zonder verdere eisen, mijn op het eerst gezicht zo waardeloze kassabon omruilen voor een goed gevuld pakje sigaretten. YES, eindelijk had ik de pot binnen handbereik.

Vijf gram hasj haal je binnen anderhalve minuut bij de coffeeshop en een fles sterke drank haalt me neefje van dertien bij de slijter om de hoek, binnen vijf minuten!. Maar waarom is de roker toch altijd weer de lul? Daar heb ik toch helemaal geen puf voor. Het laatste restje longinhoud gebruik ik liever voor een flinke trek aan mijn sigaret. En laat de roker eens met rust!
 

P.S.

Voor de liefhebber van tegelwijsheden; EEN TEVREDEN ROKER IS GEEN ONRUSTSTOKER.

Lang leve de sigaret, lang leve de rook en lang leve de roker. Een aantal dagen geleden trof ik op mijn pakje sigaretten een sticker aan met de tekst “lang leve de roker”. Op zich een alleraardigste tekst, en in mijn ogen een prima idee om het rokersvakmanschap nog verder te promoten. Maar na een vluchtig bezoekje aan de website, ik was al weer weg voordat mijn sigaret net lekker begon te branden. Op de website, ik noem de url niet op basis van puur recalcitrant rokersgedrag, worden producten aangeboden zoals; mondwater voor frisse adem, flessen zuurstof en bleekmiddel voor hagelwitte tanden. Dit alles om ons rokers op een grappig bedoelde manier over te halen om te stoppen met roken. Nou, het huilen stond me dichterbij dan het lachen.

Waarneer dringt het nu eens door tot in de botte hersens van deze souteneurs van de schone lucht. Ik wil niet stoppen met roken, en een ludieke website die leunt op het humorgevoel van een pakje mentholsigaretten trekt mij al helemaal niet over de streep. Daarnaast biedt de organisatie achter de website je de kans om €1.000, - te verdienen. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is een maandje te stoppen met roken. Aan het eind van de maand wordt natuurlijk wel even gecontroleerd of je daadwerkelijk bent gestopt. Hoe?, Nou aan het einde van de maand word je gevraagd om een cotininetest bij de GGD of huisarts te doen om vast te stellen of je inderdaad rookvrij bent. En eigenlijk lijkt me dat wel wat even een maandje wat minder paffen en daarna een paar rondjes om een verlaten trapveldje rennen en je hebt €1.000, - in je zak. Voor die €1.000, - koop ik zo`n 216 pakjes sigaretten dus dan zit ik de komende zeven maanden nooit verlegen om een zalig sigaretje. LANG LEVEN DE ROKER!!!